اگر مهربان باشید، آدمها شما را به خودشیرینی متهم می کنند! 

اما شما همچنان مهربان بمانید.

اگر با دیگران رو راست باشید. دیگران شما را فریب خواهند داد!

با این وجود چون آب زلال و صادق بمانید.

اگر شما برای زندگی بهتر تلاش کنید، دیگران برچسب حرص و طمع به شما خواهند زد .

اما شما سخت کوشانه به جلو روید.

اگر امید به دیگران ارزانی دارید .شما را خوش خیال می پندارند.

چون فانوس به شب های تار بی امیدی بتابید .

اگر به شادی و آرامی برسید، دیگران حسادت می کنند! .با این وجود شادمانی کنید. و شادی هایتان را تقسیم کنید

خوبی های امروزتان را فردا فراموش می کنند!

اما شما همچنان خوب بمانید و خوبی کنید!

وقتی شما چشمان خود را به اشتباه و ضعف دیگران می بندید! دیگران ممکن است شما را ساده لوح بپندارند

اما همچنان از کنار اشتباه دیگران بگذرید!

سنجش های دیگران و قضاوتهای آنان مهم نیست!

تنها داوری و قضاوت خدا مهم است.
خداوندی که همه چیز را می بیند و می شنود
و همه به سوی او بازخواهیم گشت.

رهایی از غرض‌ورزی

طرف کسی را نگیرید، همه طرف ها را منعکس کنید.‏

در مقام روزنامه‌نگار نباید ما را متعلق به گروهی خاص یا کسی که حامی یک طرف ‏یک درگیری است بشناسند.‏ ‏ ‏ خبرهایی که می‌نویسیم یا عکس‌هایی که می‌اندازیم باید منعکس کننده تمام طرف‌های ‏یک مواجهه یا یک موضوع باشند نه یک طرف آن. این کار باعث می‌شود تا ‏روزنامه‌نگارهای بهتری باشیم. چون در هر مرحله از جمع‌ کردن اطلاعات این ‏سئوال را از خود می‌پرسیم که چه چیزهایی می‌دانیم؟ و چه چیزهای دیگری را باید ‏بدانیم؟ اگر درباره شرکتی می‌نویسید که شرکت کوچک‌تری را در خود ادغام می‌کند باید این ‏فرصت به شرکت کوچک‌تر هم داده شود تا نظرات خود را ابراز کند.‏ همین‌طور، در یک مواجهه نظامی یا سیاسی، همیشه حداقل دو طرف ماجرا قرار دارد ‏که باید در نظر گرفته شوند و اگر چنین نکنیم ممکن است مورد این اتهام قرار بگیریم ‏که به گفته‌های طرف‌های مختلف فضا برای اظهار نظر نداده‌اید.‏ نکته کلیدی در این بین این است که این عینی‌گرایی به این معنا نیست که همیشه به دو ‏طرف یک ماجرا به یک اندازه فضا داده شود.‏ عامل اقدامی خبیثانه یا رهبر یک گروه افراط‌گرای سیاسی باید فضای کم‌تری از ‏قربانیان یا جریان اصلی سیاسی یک مملکت داشته باشد.‏ با این حال، همیشه باید تلاش کنیم تا به شکلی وسواسی منصف باشیم و تعادل را ‏رعایت کنیم. ادعاها نباید به عنوان اطلاعات ثابت‌ شده در خبر آورده شوند. اتهامات ‏نباید این حس تقصیر و گناه را منتقل کنند. وظیفه این است که منصف باشیم و این ‏امکان را به طرف‌های یک درگیری بدهیم که نظرات خود را ابراز کنند.‏ هنگام استفاده از عبارات باید مواظب بار کلمات باشیم. عباراتی مثل «ادعا می‌شود» ‏یا «بنا بر گفته‌های» نشان می‌دهد که درباره آنچه نوشته‌ایم شک داریم. عباراتی مثل ‏‏«از آن می‌ترسد» یا «او امیدوار است» ممکن است این تصور را به وجود بیاورد که ‏داریم طرف کسی را می‌گیریم. فعل‌هایی مثل موفق نشد، اصرار داشت، ممکن است ‏این تصور را به وجود بیاورد که نویسنده دارد قضاوت می‌کند. بهتر است از این ‏عبارت‌ها پرهیز شود. اگر به آنچه می‌نویسیم فکر کنیم شیوه نوشتن مان بهتر می‌شود.‏

سرفصل های مرتبط

خبرنویسی خوب یعنی چه؟

رهایی از غرض ورزی تعادل و رهایی از غرض ورزی درباره کشمکش ها باشد راهنمای روزنامه نگاری رویترز